Kaarsengedichtje voor Advent

Er staan vier kaarsjes op een rij
te wachten op het feest.
Eén lichtje laat ons alvast zien
hoe mooi het is geweest.

Nu mogen er twee kaarsjes aan,
ons wachten wordt beloond.
Het wordt steeds lichter in de kerk,
het huis waarin God woont.

Vandaag branden drie kaarsjes,
drie vlammetjes van licht
vertellen van het Kind dat komt,
is dát geen mooi bericht?

Nu mag het vierde kaarsje aan.
Vier lichtjes laten horen:
nog een paar nachtjes slapen,
dan wordt het Kind geboren.

Coby Poelman - Duisterwinkel


　

Uit de bundel: "Het pinkstert!"

Alles goed met moeder en Kind?

Ergens in een kamer

staat een bed op klossen.

Een vrouw bevalt.

Als pijn niet meer

te houden lijkt

klinkt het verlossend

schreeuwen.

Ergens in Bethlehem

liep een bevallende vrouw.

Een kamer was er niet,

laat staan een bed op klossen.

Haar pijn werd

hardvochtig gemeden.

Haar Kind heeft later

pijnlijk veel geleden

terwijl Hij kwam

om te verlossen.

Coby Poelman-Duisterwinkel

Uit de bundel: 'Het pinkstert!'

Krokussen van hoop

Op het kerkhof
staat een wilg
te dromen in de zon.
Krokussen in bloei
omcirkelen de stam
alsof ze tot de dromer
willen zeggen:
Wordt toch eens wakker,
heb je ons al gezien?
We vieren hier
het voorjaar,
zie onze gele hartjes
geopend naar de Zon
die ons ontvouwen heeft
als teken van de Hoop,
wij zijn wel even
dood geweest
maar kijk ons toch eens leven.

De dromerige wilg ontwaakt
van al dat jonge groen,
bekijkt de kleuren
wit, geel, paars,
de mooi gevormde hartjes,
bedenkt hoe vaak
híj is gesnoeid en
weer is uitgelopen.

Hij groet de blijde krokussen
met buigend takgezwaai,
een zwarte kraai schrikt op.
Het kerkhof sluimert door,
wachtend de Grote Zomer.

Coby Poelman-Duisterwinkel

Uit de bundel "Het pinkstert!"

Aardevaartsdag?

Hij schilderde een
sneeuwlicht venster
in de kobaltblauwe lucht,
ervoor een wolk,
een ongewone.
Het lijkt of Christus
in die wolk is opgenomen
en wat houdt Hij in de hand?

Onder die doorbroken lucht
kleurt bruinig rood
een waterstrook
langs okergeel
rondom oranjebruin
dat zich weerspiegelt
in het heldere water
boven rode daken
van wie uitzien over strand.

Zie je in die spiegeling
dat wit opmerkelijk licht?
Het lijkt alsof de aardevaart
op handen is.

　Coby Poelman-Duisterwinkel

Geschreven bij het kunstwerk van Edouard Jaquenoud

op de omslag van de bundel.

Uit de bundel: "Het pinkstert!"

Zingend op weg

Moedig gaan we voort
door de woestijn
die wereld heet,
we zijn bevrijde mensen.

Al staan we na het hete zand
voor metershoge golven,
vertrouwend op de Weg
er dwars doorheen
voelen we kracht
als wijlen broeder Mozes.

Ons is een land beloofd
vol Licht en Vrede,
we zingen liederen,
een wolk gebeden
trekt met ons voort!

Coby Poelman-Duisterwinkel

Uit de bundel "Velden vol melodieën" (2016)