Kerstgebed van vandaag

Vandaag beleven wij

het feest van Uw geboorte,

we kwamen met Maria

en Jozef in de stal,

we voelden hun emotie,

hoorden de droom van Jozef

beleefden hun vertrouwen

in wat U brengen zou.

We mochten met de herders

Uw engelen horen zingen,

de vrede straalde

door de stille nacht.

U hebt ons door Uw woord

met herders en met wijzen

tot heel dicht bij

het heilig Kind gebracht.

Geef dat het welbehagen

dat U de wereld wenst

door ‘t heden wordt gedragen

van mens tot mens,

dat Uw komst op de aarde

vandaag weer spreken gaat,

al was het pas geleden

voor ‘t eerst geopenbaard.

Dat wij de blijdschap voelen

die door de herders ging,

hen aanspoorde tot prijzen,

geef ons bemoediging

om steeds weer te getuigen

van wat ons is verteld

bij monde van de herders

en engelen in het veld.

Dank dat U bent gekomen

en alles hebt volbracht,

dat U ons blijft omringen

in elke stille nacht.

Uw vrede is volkomen

als het U vrede geeft,

dat het zover mag komen

dat ieder met U leeft!

Coby Poelman - Duisterwinkel

Paasmorgen

‘k Had kruiden voor mijn Liefste in olie gestopt,
ik kon de hele nacht niet slapen, ik was kapot.
Toen kwam ik bij het graf en wist niet wat ik zag,
de steen was weg, ik schrok en keek hoe Hij er lag.
Ik vloog naar Simon Petrus en Johannes op een draf,
Ze hebben onze Jezus weggehaald uit zijn graf,
Johannes kon van ons het hardste lopen,
boog zich bij de ingang meteen voorover
en zei dat hij de doeken liggen zag,
Petrus wilde het zien, hij ging in het graf.
De doek voor het zweet lag opgerold en apart,
Johannes geloofde dat Jezus het neergelegd had.

De beide mannen vertrokken met elkaar,
ik wilde nog niet naar huis, voelde mijn tranen.
Dit was teveel, ik keek waar Hij gelegen had,
daar zag ik door mijn troebele ogen in de schaduw
twee engelen zitten in lichte witte kleren,
ze vroegen mij wat me toch zo deerde.
Ik zei dat ze mijn Jezus hadden weggehaald
en dat ik nu niet wist waar hij gebleven was.
Toen ik omkeek zag ik de tuinman die mij stilde,
hij vroeg ook al waarom ik toch zo weende,

wilde graag weten wie ik eigenlijk zocht,
misschien had hij Hem ergens heengebracht.

Dat vroeg ik hem en toen riep hij mijn naam,
Ik zag dat Híj het was, ging heel dicht bij Hem staan.
Meester, riep ik van pure blijdschap uit.
Hij was het echt, Hij gaf mij nieuw geluid.
Ik zeg u wat Hij opdroeg om te zeggen,
Hij ging weer naar zijn Vader, ik zal het uitleggen;
Zijn Vader is ook onze, Hij ging dus naar God,
Hij ging alvast, wij komen nog aan bod.
‘k Ben toch zo blij dat ik Hem weer levend zag,
Hij is mijn adem, mijn lichtglans in de nacht.

Coby Poelman - Duisterwinkel

Innerlijke verschijning na Pasen

De rust keert weer in het gebouw

waar Thomas achterblijft,

hij voelt zich ongemakkelijk.

Eén keer had hij

de samenkomst gemist

en juist die dag was Hij

zo duidelijk aanwezig,

hij was de enige

die Hem niet had gezien.

Waar was hij toch

dat hij dit had gemist,

wat was er zo belangrijk

dat hij dit niet kon beleven.

Er speelt een melodie

door zijn gedachten

met onophoudelijke kracht,

hij pakt een liedboek, zoekt de tekst

van wat er in hem zingt.

Wanneer hij deze regels leest

weet hij: De opgestane Heer,

Hij is hier nú, bij mij!

Coby Poelman - Duisterwinkel